Açı-Acı…

        Bugünkü yazımda açı ve acı konusunu işlemeye karar verdiğimde çok zor bir konu seçtiğimi geç de olsa anladım.

         Üç harften oluşan ve sadece aralarındaki “c” ve “ç” harfi değişen bu “açı” ve “acı” konusunda da epeyce makale okumak zorunda kaldım. Bilgi dağarcığım için de böyle araştırmalar yapmak bana her daim iyi gelmiştir.

Zaten biz insanoğlunun hayatları boyunca yaptığı çoğu şey mutlu olmak uğruna değil midir? Yani mutlu olmak demek, hayat demektir.

      Onun içindir ki, mutluluk tam anlamıyla bir gerçekliktir ve gerçek bir bakış açısına sahip olmamız halinde mutlu olabiliriz.

Eskiden Çan Kaymakamı iken tanıştığım ve şu an Balıkesir Vali Yardımcısı olarak görev yapan mülki idare amiri, sevgili arkadaşım Mustafa Çek beyefendinin sosyal medyada paylaştığı “Hayata; aynı açıdan değil, aynı acıdan bakanlar anlaşabilir” sözü de anlatmaya çalıştığım “açı” ve “acı” konulu bu yazımı çok da iyi özetlemektedir.

Açı ile ilgili bakılan ve bulunan yer bakımından farklılıklar arz ettiği gibi asıl sonrasında yaşanan acılar hep aynı olmamış mıdır?

            Bu nedenledir ki, her olaya olumlu bakmak, kötü bir şey olacağını beklemekten daha çok yarar sağlar. Olumsuzluğundan emin olmadığınız, somut olarak önünüze sunulmamış hiç bir konu aslında olumsuz değildir ve hayat olumsuzlukları düşünerek geçirilen vakti bizlerden çaldığı için hiç bir zaman pişman olmayacaktır.

Öte yandan düşündüğümüz olumsuz duyguların sebebinin insanlar olmadığını anladığımızda hiç bir şey için geç kalmış olmayız.

Bize gülümsemeyen bir insana gülümseyebilmek ancak kendimizi sevmemizle mümkün olabilir. Karşısındaki kişiden çok kendi mutluluğunu düşünen herkes için bu geçerlidir.

       Sonuç olarak, kendimizi mutlu ederek başka insanları da mutlu edebiliriz. Kendimizi severek başkalarını da sevebiliriz.

Eğer kendimizi bir başkasının mutsuz edemeyeceği kadar değerli görebilirsek, bizleri mutsuz edebilecek tüm tavırlara karşı koruma kalkanı altında da oluruz.