“Baba annemi alıp gelsene…”
“Kızım nasıl gelelim annenin kızanları var evde”
“Sıkılmadınız mı?”
“Tamam bakarız ilerdeki günlerde kendine iyi bak herkesin selamı var”
Bütün konuşmalar telefonda bu şekilde geçiyor kızçeler ile aramızda.
İyi de kimlere bırakacağız evdeki kızanları acaba? Düşünmüyorlar hiç!
İki idiler son günlerde üçe çıktı yatılı misafir sayısı evde.
Hanım dayanamıyor sonrada nüfus artmaya devam ediyor.
Arada acil durumlarda dükkandaki evlat yardımcı oluyor ama her sefer de olmaz ki.
Ne zaman rica etsek kırmıyor bizi, bizden daha iyi bakıyor hepsine Allah razı olsun emeklerinden.
İşte bu yüzden Kızçelerin davetini kabul etmek kolay olmuyor.
Dükkan’ın tam karşısında bir tane zirzop dananmış kendini gösterip kaçıyor surların arasında çatıdan bize bakıp kayboluyor.
Gelen geçenin dikkatini çekiyor,
‘’Ahh mahsur kalmış orda indirmek lazım arayın belediyeyi göndersinler itfaiye aracını alalım aşağıya.’’
Zirzop yerinde durmuyor ki nasıl indireceğiz aşağıya çık yakala bakalım.
Yan binalarda merdiven bağlantısı falanda yok ama iş başa düştü alacağız aşağıya,
‘’mahsur kalmış ya!’’
Neyse kapanı aldık elimize bindik itfaiyenin sepetine çıktık yukarı kapanın içine koyduk taze balıkları kurduk hazırladık belki kandırırız zirzopu.
Etrafta binalara ulaşacağımız merdiven var mı acaba? Çıkmışken ona da baktım ama nafile.
Birkaç gün vur kaç taktiği yaptı bize
‘’hayvan severlerde geçtikte sokaktan indiremediniz mi? daha’’
Soruları da can sıkmaya başladı ama yapacak bir şey yok uyanık zirzop yukarıdan bize bakıyor karnını doyuruyor sonrada sırra kadem basıp gidiyor.
Hamdi başkan itfaiyenin aracını göndermeye bıktı bizim zirzop kaçmaktan bıkmadı valla.
Sonrada gündemden düşmeye başlamıştı, karşı komşu bakkal Şerif abi seslendi akşamüstü birden,
‘’ sizinkini muhasebeci Varol’un balkonunda gördüm dün ‘’ hoppala nasıl geçiyordu oraya,
Hemen geçtim bahsedilen dükkâna ikinci katta idi ama inşaat ustası iyi çalışmış balkon yapmış ama merdiven yokkk…
Ustacım adamlar nasıl inecek balkona acaba?
Neyse camdan baktık bizim zirzop orda keyifler yerinde tamam da nasıl ineceğiz oraya?
Kapan da kurmak lazım ama nasıl?
Neyse uzun bir merdiven temin edildi hemen bende camdan aşağıya kapan ile birlikte hazırlığımız yaptık bekliyoruz,
Sallana allana geldi bekliyoruz yemi almak için içeriye girecek ve orada kalacak ama nafile uyanık valla.
Yaklaştı yan tarafa doğru patisini yandan içeriye uzattı ve yemeğini aldı ve gitti…
Ben ve muhasebeci Varol ile yukarıda seyredenler şokkkk!
Demek ki bu şekilde kaçıyormuş günlerdir.
Esasında o hayatından memnun ama vatandaşlar rahat değil illa inecek aşağıya.
Yarın ola hayır ola dedik indik aşağıya ama nasıl çözeceğiz bakalım?
Kapanı uzak köşeye koyduk bu sefer sadece iki tarafta hareket alanı bıraktık ön ve tek yan taraf, balıkları da uzak çapraz köşeye astık bekliyoruz artık.
İşte geliyor bizim zirzop kendin emin tuzağın farkında değil.
Yana uzattı patisini ama nafile biraz öyle, biraz böyle.
Yok olmuyor ulaşamıyor bizde gülmekten bir hal oluyoruz.
Neyse uzun denemelerden sonra ön tarafa hareketlendi patisini içeriye doğru yavaşça uzattı tedirgin ve ürkek bir şekilde ama olmuyor işte olmuyor.
Lezzette orda duruyor almadan zevkle mideye indirmeden olur mu?
Riski alacaksın başka çaresi yok eh final zamanı geldi işte.
Gözler fıldır, fıldır etrafı kesiyor bu arada,
Önce sağ pati ile birkaç adım içeriye yaklaştı kırmızı ışık yok düşündü sonra sol pati ile biraz daha, biraz daha, sallanıyor balıklar uzak köşede son hamle için hızla daldı içeriye ama o ne.
“taaakkk”
Diye bir ses girerken koskocaman kapı birden dönüş yolunda
İki çıta arasında kalıverdi.
Kapı kapanınca macera sona ermişti.
Şaşkınlık geçince kafayı dışarıya çabaları, patiler ile sağa sola vurmalar, çıkma kurtulma savaşı bir müddet daha mücadele etti ama nafile?
Sonunda durdu etrafına çaresizce baktı ve…
Kapanın uzak köşesine doğru hareket etti yani uğruna bu hallere düştüğü balıklara doğru yöneldi sakince uzattı patisini ilk balığı çekti kopardı yerinden başladı afiyet ile yemeğe daha sonra bir tane, bir tane daha, bir tane daha kısaca hepsini afiyetle bitirdi sonrada uzanıverdi yere başladı uyumaya.
Düştüğü durumdan zevk almayı başarmıştı işte.
Bardağın boş tarafını değil dolu tarafını, görmeyi başardı umutsuzluğu mutluluğa dönüştürdü…
Kapan ile beraber aldım yukarıya rahatsız etmemeye çalışarak merdivenlerden dikkatlice indirdim sokağa o da ne bütün mahalle toplanmış bizi alkışlıyor.
Kalabalıktan uzaklaştırdım, ağaçlarına arasına doğru ilerledim, hakikaten bu kadar uğraştırmasına rağmen keyfinin bozulmasını istemiyordu hiç kimse.
Açtım kapanın kapağını çıksın diye bekliyorum ama nafile sonra yavaşça ön patilerini ileriye uzattı birkaç hamleden sonra dışarıda buldu kendisini,
Yürümeye başladı sallana, sallana sonra birden geriye döndü, bakmaya başladı dikkatlice unutmak istemiyordu kahramanını herhalde uzunca bir süre daha süzdü durdu, tekrar arkasını döndü ve kuyruğunu sallayarak umursamaz şekilde ilerledi ve gözden kayboldu.
İçimden
‘’inşallah bizim evin önünden geçmez’’
Diye düşümdüm gayri ihtiyari!
Makber?
Ne oldu ben size makberi anlatacaktım ama araya laf girdi konu karıştı unuttum sanmayın….
Anlatacağım merak etmeyin….
