Yerel Medya Buluşması mı, Yerel Medyasız Buluşma mı?
CHP Genel Merkezi Medya ve Halkla İlişkilerden sorumlu Genel Başkan Yardımcısı, Adana Milletvekili Burhanettin Bulut’un sorumluluğunda Tekirdağ’da düzenlenen “Marmara Yerel Medya Buluşması”, daha adıyla çelişen bir tabloyu ortaya koyarak geride kaldı.
Amaç, yerel medyanın sorunlarını, beklentilerini ve gazeteciliğin geleceğini konuşmaktı. Peki sonuç ne oldu?
Salon gazetecilerle değil, siyasetçilerle doluydu. Yerel medya adına konuşulması gereken bir toplantı, CHP’lilerin ağırlıkta olduğu klasik bir siyasi etkinliğe dönüştü.
Açılış konuşmalarının ardından “Yerelden ulusala; Türkiye’de Gazetecilik, Dönüşüm ve Gelecek” başlıklı panele geçildi. Moderatörlüğünü CHP Ankara Milletvekili Okan Konuralp’in yaptığı panelde konuşmacılar elbette alanlarında deneyimli isimlerdi. Ancak tuhaf olan şuydu:Panelin başlığı “yerel gazetecilik”ti ama konuşmaların hiçbirinde yerel gazetelerin ekonomik çöküşü, resmî ilan kıskacı, BİK baskısı, dijital dönüşümde yalnız bırakılmaları, gazetecilerin güvencesizliği yoktu.
Yerel basının gerçek sorunları bir kez daha salonun dışında bırakıldı.
Panelin ardından yapılan söyleşide ise tablo değişmedi. Dijital, görsel ve yazılı basın konuşuldu; ancak konuşmacılar çoğunlukla gazeteciliğin bugününü değil, kendi kariyer hikâyelerini anlattı. Salondaki yerel gazeteciler, “Biz bunları zaten biliyoruz” duygusuyla dinledi. Çünkü anlatılanlar, sahada ayakta kalmaya çalışan yerel gazetecinin derdine çare sunmuyordu.
Asıl kırılma noktası ise şuydu:
Yerel basın denilerek gazeteci dernekleri davet edilmişti ama Marmara Bölgesi’nde faaliyet gösteren tek bir gazeteci derneği yöneticisi, tek bir yerel medya temsilcisi konuşmacı yapılmamıştı. Yerelin sorunlarını yerel gazetecilerden dinlemek yerine, yerel medya yine başkalarının ağzından anlatılmaya çalışıldı.
Salonda gazeteciler kendi aralarında şu soruyu sordu:
“Bizim konuşmadığımız bir yerel medya buluşmasının ne anlamı var?”
Bugün Türkiye’de yerel basın can çekişiyor.
Gazeteler kapanıyor, muhabirler işsiz kalıyor, ilanlar kesiliyor, baskı maliyetleri altında yayıncılık yapmak imkânsız hale geliyor. Yerel basın yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda itibarsızlaştırma ve yok sayılma sorunu da yaşıyor.
Ve ne yazık ki Tekirdağ’daki bu etkinlik, yerel basının nasıl yok sayıldığının yeni bir örneği oldu.
Yerel medya, vitrin süsü değildir.
Yerel gazeteciler, davetli seyirci değildir.
Sorunlar, yerel basın olmadan konuşulamaz.
Aksi halde bu tür toplantılar, “yerel medya buluşması” değil, yerel medyasız organizasyon olarak hafızalarda yer eder.
Ve bu da şu soruyu kaçınılmaz kılar:
Yerel basının olmadığı bir buluşma, ne kadar ciddidir?
Orhan Doğan
