Kendimizi sorgulamamız gereken bir zamandan geçiyoruz.
Araştırmadan, dinlemeden ve anlamadan gösterilen tepkiler; öfke üzerinden yapılan çıkışlar toplumun gerilim hatlarına gereksiz enerji yüklemekten başka bir sonuç üretmiyor.
Oysa sağduyu, özellikle yerel yaşam söz konusu olduğunda, en çok ihtiyaç duyduğumuz ortak değerlerden biridir.
Devlet, iktidar, muhalefet ve üzerinde Yaşadığımız topraklar ve ulus
Her birinin işlevi ve görev alanı aslında birbirinden farklıdır.
Son dönemlerde devlet ile iktidar çoğu zaman aynı torbada değerlendirilse ve birlikte hareket ediyormuş gibi görünse de, özünde iki ayrı çalışma alanını temsil ederler.
Devlet; topraklarında yaşayan tüm vatandaşların haklarını gözetmek, kamu yararını esas alarak üretmek ve hizmet sunmak zorundadır.
İktidar ise siyasal doğası gereği gücünü sürdürme çabası içindedir ve politik tercihlerini bu doğrultuda şekillendirir.
Zaman zaman iktidarın öne çıktığı uygulamaların devlet anlayışıyla çelişmesi kaçınılmazdır; bu durum siyasetin doğal akışı içinde değerlendirilmelidir.
Ancak devlet kurumlarını gerçekler üzerinden yönetmek gerekir. Popülist yaklaşımlar çoğu zaman işin sadece süsü olur; kısa süre sonra etkisini kaybedip ortadan kaybolur.
Peki, ne yaptı Sayın Belediye Başkanı?
“Sadece teşekkür etti.”
Aslında tartışmanın özü de burada başlıyor.
Doğruya saygı göstermek gerekir.
Bu doğru, iktidar temsilcileri tarafından gerçekleştirilmiş olsa bile değişmez.
Çünkü yapılan hizmet, siyasi kimliklerden bağımsız olarak bu kentte yaşayan insanların ihtiyaçları ve menfaatleri için yapılmaktadır.
Toplumu sürekli kamplara bölerek uzun süre sağlıklı bir yaşam kurmamız mümkün değil.
Zaman zaman fikirlerimizi güncellemek zorundayız. Geçmiş dönemlerin ihtiyaçlarına göre oluşturulmuş doktrinler, yeni dönemlerin sorunlarına her zaman cevap veremeyebilir.
Duygularımızı da törpülemeyi öğrenmeliyiz. Rekabet ile fanatikliği aynı torbada taşımak mümkün değildir.
Rekabetin yeri seçim meydanı ve sandık başıdır.
Sayın Belediye Başkanı burada kişisel bir menfaat için teşekkür etmemiştir.
Kent sakinlerinin ihtiyaçlarını karşılayan ve bu görevi devlet adına yerine getiren bir makama nezaket göstermiştir. Tedirgin olmaya gerek yok.
Hayatın en olumlu tarafı, insanın hem kendisiyle hem toplumla barış içinde yaşayabilmesidir.
Edirne Belediyesi, Belediye Başkanı Filiz Gencan’ın halktan aldığı yetkiyle; İçişleri Bakanlığı’na bağlı, belediye kanunları çerçevesinde faaliyet gösteren bir kamu kurumudur.
Özel ya da tamamen özerk bir yapı değildir.
Selimiye Camii Meydanı ve Saraçlar Caddesi sağlıklaştırma projeleri (ki bu “sağlıklaştırma” ifadesinin neden tercih edildiği ayrı bir tartışma konusudur) iktidar tarafından gerçekleştirilmiş olsa da, aslında devlet adına kent halkının ödediği vergilerin hizmet olarak geri dönmesidir.
Aynı şekilde Sayın Valimizin yürüttüğü kültürel çalışmaları görmezden gelmek de doğru değildir.
Bu nedenle Belediye Başkanının dile getirdiği teşekkür, gerçekte devlete yöneltilmiş bir teşekkürdür. Doğrusu da budur.
Siyasetinizi parti tabanında yapabilirsiniz; bu en doğal hakkınızdır. Ancak şu soruyu da sormamız gerekir: Yıllardır başkentte, milletvekilleri dışında ne iktidarın ne de muhalefetin parti merkezlerinde bu kenti temsil eden güçlü bir yapı var mı? Ben bilmiyorum.
Asıl tartışmamız gereken konu belki de budur.
Başkan Filiz Gencan, bir devlet insanı ciddiyeti ve nezaketiyle teşekkür etmiştir. Bu tavrı yürekten alkışlıyorum. Çünkü her yönetime gelenin kötü olması mümkün değildir.
Artık at gözlüklerini çıkarıp gerçeklerle yüzleşmenin zamanı gelmedi mi?
Geçmiş dönemlerde oluşan belediye kadro şişkinliğini neden aynı sertlikte eleştirmedik? Bugün bu kentin neredeyse yüzde biri belediye kadrolarında görev yapıyor.
Kentimizde üretim alanları sınırlı, sanayi yatırımları yetersiz.
Hem devlet hem belediye istihdam alanını ne kadar genişletebilir?
Başkente güçlü temsiliniz yoksa sesiniz de yeterince duyulmuyor. Gerçek bu kadar net.
Bankalardaki mevduatları da sorgulamalıyız. Neden üretime yönlendirilmiyor? Risksiz kazanç tercih edildiğinde, üretimden uzaklaşmanın sonuçlarına da katlanmak gerekir. O zaman eleştiri hakkı da zayıflar.
Köylerde nüfus azalırken herkesin devlet dairesi ya da belediyede çalışma hayali kurması sürdürülebilir değildir.
En azından hizmet üretmeye çalışanlara köstek olmayalım; bu bile önemli bir başlangıç olur.
Siyaseti parti alanında yapalım, rekabeti seçim zamanına bırakalım. Bir bardak suda fırtına koparmanın kimseye faydası yok. Kendi bindiğimiz dalı kesmenin anlamı da yok.
Rekabet kurallar içinde yürütüldüğünde kazanan kent halkı olur. Çünkü biz bu şehirde kanlı bıçaklı değiliz; aynı sokaklarda yaşıyor, sonunda birbirimizin yüzüne bakıyoruz.
İktidarla mücadelemizi seçimlerde ve sandıkta yapalım.
Unutmamak gerekir ki devlet ve iktidar aynı şey değildir.
Sayın Belediye Başkanının ettiği teşekkür de aslında devlete edilmiştir.
İktidar temsilcisi olan bakan açısından bunun ne anlam taşıdığı ise ikinci plandadır.
Önemli olan, kentin kazanmasıdır.
